Καλπάζοντας στη στέπα

Κι ενώ κάλπαζε
στη  στέπα ελεύθερος,
ανέμελος και ξέγνοιαστος

Φύσηξε ξάφνου αγέρας
και άπλωσε τα φτερά του
ο Πήγασος
και πέταξε ψηλά

Κι εκεί που πετούσε ψηλά
σαν θύελλα βρέθηκε μπροστά
η αγαπημένη του φοράδα

Τότε κι εκείνος πρότεινε
στη μαύρη καλλονή
να φύγουνε καλπάζοντας στη στέπα...

Ο Γάμος

Μια γυναίκα πέφτει σ'ένα ποτάμι

Και το ποτάμι χύνεται σ'ένα μεγάλο ποταμο

Ένας άντρας πέφτει σ'αυτόν τον ποταμό

Κι ο ποταμός πέφτει στη  θάλασσα

Κι η θάλασσα με τη σειρά της στέλνει στη στεριά

Ένα σιρίτι αφρού

Και η λευκή δαντέλα των κυμάτων

Που λάμπει κάτω από του φεγγαριού το φως

Κι είν' η δαντέλα αυτή το φόρεμα της νύφης

Απλό γαμήλιο δώρο της μεγάλης θάλασσας.

Ο κακός μαθητής

Λέει όχι με το κεφάλι

Μα λέει ναι με την καρδιά

Λέει ναι σ'όποιον αγαπάει

Λέει όχι στον καθηγητή

Είναι ορθός

Τον ρωτάν

Κι όλα τα προβλήματα έχουν δεθεί

Ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια

Και τα σβήνει όλα

Τα ψηφία και τις λέξεις

Τις ημερομηνίες και τα ονόματα

Τις φράσεις και τους γρίφους

Και παρά τις φοβέρες του καθηγητή

Κάτω από τα γιουχαρίσματα των καλών μαθητών

Με κιμωλίες όλων των χρωμάτων

Πάνω στο μαυροπίνακα της δυστυχίας

Ζωγραφίζει το πρόσωπο της ευτυχίας

Το κορίτσι με τα σπίρτα

Μες το καταχείμωνο
μες την παγωνιά
ένα κοριτσάκι
σπίρτα κουβαλα

Μ'ένα κουκλάκι αγκαλιά
προσπαθεί να ζεσταθεί
και μ'ένα σπίρτο τη φορά
ανάβει μια μικρή φωτιά

Και μες το καταχείμωνο
και μες την παγωνιά
σβήνει η φωτιά
όπου κούρνιαζε ζεστά

Τότε άρχισε βροχή
και π'ηγε κατω απ' τη σκεπή,
τη σκεπή όπου καθότανε
ένας σκύλος και κοιμότανε

Έτσι αποφάσισε κι αυτή
να κοιμηθεί κάτω απ' τη σκεπή,
η σκεπή όπου καθότανε
ένας σκύλος και κοιμότανε.

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΑΗΔΟΝΙ

Ένα μικρό πουλάκι

ένα μικρό αηδόνι

κάθεται παν στο δέντρο

και σιγοτραγουδά

Κι ένα μικρό αγόρι

στέκει κάτω από το δέντρο

παρακαλώντας το μικρο αηδόνι

να κατέβει προς τα 'δω

"Έλα εδώ μικρό πουλάκι

έλα εδώ μικρό αηδόνι

μην κάθεσαι παν στο δέντρο

μη σιγοτραγουδάς

Φώναξε μικρό αηδόνι, φώναξε

να ακουστείς παντού

σ'όλη την οικουμένη

τραγούδησε μικρό αηδόνι

για 'μένα το μικρό αγόρι."

Κι έπειτα το μικρό αηδόνι

τραγούδησε για το μικρό αγόρι

κι ακούστηκε σ'όλη τη γη

σ'όλη την οικουμένη.

Κι έτσι το μικρό αγόρι

έφυγε στο ηλιοβασίλεμα

μ'ένα μικρό πουλάκι

ένα μικρό αηδόνι...

ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

 Αβιταμίνωση

είναι ο όρος των στατιστικών

η πείνα εξωραϊσμένη 

αποπροσωποποιημένη

όπως θα τόνιζε και κάποιος διανοητής 

λέξη χωρίς εικόνα

ένα παιδί είναι μονάκριβο
ένα παιδί πεθαίνει κάθε δευτερόλεπτο
με την κοιλιά πρησμένη
μάτια που δεν χωράνε πια στις κόγχες τους
σε χώρες που ονομάζονται εξωτικές
πεθαίνει στο κατώφλι του σπιτιού μου

όταν πεθαίνει ένα παιδί
πέφτει βαθύτατο σκοτάδι το ξημέρωμα
βρέχει μεγάλα δάκρυα λαμπερά
πέτρινα γίνονται τα φύλλα και τα δέντρα

όταν πεθαίνει ένα παιδί
ταράζεται ο ύπνος των αρχαίων νεκρών
κι από τη γη αναδύονται τα πρόσωπά τους
ενώ σαν χάλκινο πουλί
ο άνεμος τοξεύεται στο χώμα

όταν πεθαίνει ένα παιδί
οι λέξεις κι οι φωνές συντρίβονται
τριγύρω ο κόσμος καταρρέει


Όταν πεθαίνει ένα παιδί
τα ποτάμια παύουν να ρέουν
το νερό γίνεται αίμα
και τα βουνά διχάζονται

όταν πεθαίνει ένα παιδί
τα γεγoνότα συγκρούονται,
συγκρούονται σαν δυο αμάξια
που πέφτουν με φόρα
το ένα πάνω στ' άλλο

όταν πεθαίνει ένα παιδί
κλαίνε τα πουλιά
κι ο ήλιος σχίζει με τις ακτίνες του
τον κατάμαυρο ουρανό

όταν πεθαίνει ένα παιδί
τα σπίτια χάνονται , γίνονται θολά
μόνο το θροϊσμα των φύλλων
παρηγορεί τα καημένα τα παιδιά

όταν πεθαίνει ένα παιδί
οι κάμποι, τα πέλαγα και τα βουνά
σιγοψιθυρίζουν ένα μοιρολόι
για τα παιδιά που χάνονται,
ένα νοσταλγικό σκοπό.

παντού, παντού υπάρχει
ο ουρανός κι η γη,
παντού υπάρχει χώμα
το χώμα όπου θάβεται
όταν πεθαίνει ένα παιδί...